اى كز هوست دل هوس در تابست * وز چشم تو چشم عافيت در خوابست يكذره غمت سنگدلان را كافيست * در خانهء مور قطره‌يى سيلابست 59 - نصيراى همدانى « 1 » خواجه نصير بن خواجه محمود « 2 » بن خواجه بيگ معروف به « نصيرا » و متخلص به « نصير » از شاعران سدهء يازدهم هجريست . خاندانش اصلا بروجردى و در آن شهر عهده‌دار حكومت بود ليكن پس از آن بامامزاده سهل از محال همدان انتقال يافت و افراد اين خاندان ، از آن جمله نصيرا ، متولى امامزادهء مذكور بودند . نصيرا دوران جوانى را بدانش‌اندوزى گذراند و از بيشتر دانشهاى عهد خود بهره گرفت . در روز روشن آمده كه او « كسب علم از شيخ بهاء الدين عاملى نموده » و درين صورت مىبايست در پى دانش - اندوزى باصفهان رفته و مدتى آنجا ساكن بوده باشد ، و نيز در همان شهر بود كه توانست از معاشرت با شاعرانى چون زكى همدانى و شرارى همدانى

--> ( 1 ) - دربارهء او بنگريد به : * تذكرهء نصرآبادى ، ص 166 - 167 . * رياض الشعراء ، خطى . * صحف ابراهيم ، خطى . * روز روشن ، ص 823 - 825 . * ضميمهء فهرست ريو ، ص 202 . * تاريخ نظم و نثر در ايران ، ص 532 . * آتشكده ، چاپ بمبئى ، ص 258 . ( 2 ) - چارلز ريو ( ضميمهء فهرست ، ص 202 ) نامش را محمود و شادروان سعيد نفيسى ( تاريخ نظم و نثر در ايران ) مسعود ضبط كرده است .